Terwijl verstandige liberalen hun mond houden in het openbaar over de risico’s en kansen van een kabinet met de PVV, droomt ‘links Nederland’ van een kabinet zonder de PVV, met veel linksmensen aan het stuur van de publieke sector. Links droomt misschien van een totaal links kabinet, maar ze dromen nu van een zogenaamd Paars-plus. Maar zelfs volgens VN-columnist Max van Wezel zou een pact met PvdA, D66 en GroenLinks voor de VVD een riskante operatie zijn. Wat zegt de kenner van politiek, èn van Links, daarvan:
“Een pact met PvdA, D66 en GroenLinks zou voor de VVD een riskante operatie zijn. Voerde Rutte dan voor niets campagne tegen de sociaal -de ( 0 der veiligheid’ willen (de VVD-leider in De Telegraaf van afgelopen maandag)? Moet hij de spilzieke roden nu de hand reiken? Bij de VVD zijn ze bovendien nog niet vergeten hoe het experiment met Paars in de jaren negentig afliep na het aanvankelijke enthousiasme over dynamische bewindslieden als Hans Wijers en Gerrit Zalm nam al snel de kritiek toe op het regenteske en technocratische karakter van de kabinetten-Kok. De achterban begon te morren. Bij de verkiezingen van 2002 werd lijsttrekker Hans Dijkstal verpletterd door de volgelingen van Pim Fortuyn. Zo’n droevige ervaring maak j e als partij liever niet nog een keer mee. Daar staat tegenover dat Paars-plus sinds 9 juni de enige combinatie is die op meer dan tachtig zetels in de Tweede Kamer kan rekenen. En op een meerderheid in de senaat steunt. Met de PvdA is het kwaad kersen eten, maar zo’n coalitie bestaat ook uit D66 en GroenLinks, partijen die net als de VVD vinden dat de arbeidsmarkt moet worden geflexibiliseerd en de WW in duur kan worden bekort. Niet onbelangrijk is dat Rutte het persoonlijk goed kan vinden met Femke Halsema en Alexander Pechtold. Tijdens hetwerkbezoek van de fractievoorzitters aan Suriname in het najaar van 2009 waren ze niet bij elkaar weg te slaan. Reden waarom de pers toen al berichtte over het ‘roti-akkoord’ dat Rutte, Halsema en Pechtold met elkaar zou den hebben gesloten. ‘Mirakel Mark’ moet er in kunnen slagen steun voor Paars~plus te mobiliseren bij zijn partijbaronnen. Maar het tempo waarin Cameron en Klegg te werk gingen, zal in Nederland – het kleine Florida aan de Noordzee – niet worden geëvenaard. Daarvoor is de verkiezingsuitslag te onduidelijk. Daarvoor hebben de flankpartijen – SP ter linkerzijde, PVV rechts van het spectrum – te veel zetels gehaald. De bestuurlijke elite van Nederland vindt al langer dat het midden zich moet hergroeperen om de polarisatie te doorbreken en het toenemende nationalisme en populisme een halt toe te roepen. Dat was de reden waarom de Koningin eind 2006 bankier Herman Wijffels uit Washington terug riep. Ze zag hem als de man die de kibbelende politici Balkenende en Bos tot de orde kon roepen. Wijffels slaagde er in een cent1′umlinkse coalitie te vormen, maar de PvdA blies die na drie jaar op. Zullen Rutte en Cohen het verstand en de wijsheid opbrengen om een reveil van het politieke midden een nieuwe kans te geven? Of komt er uiteindelijk dat andere kabinet waarmee ze op de hoofdkantoren van de multinationals dwepen: een zakenkabinet vn sterke mannen en vrouwen als Hans Wijers, Alexander Rinnooy Kan, Pieter Winsemius en Neelie Kroes? Snel zal de formatie in elk geval niet verlopen. Tegen het najaar van 2010 zullen we nog met vertedering terugdenken aan de bravoure waarmee Mark Rutte uitriep dat de nieuwe regering er vóór 1 juli kon zijn.”
Intussen zal het inzetten op Paars-Plus bij de PVV tot oproer leiden, en tot flink wat politieke en sociale onrust. En ook de achterban van de VVD zal dat niet pikken. De coalitievorming met de PVV moet serieus worden verkend, met een (liberale) zwaargewicht als informateur.
VN:F [1.9.3_1094]
Rating: 7.5/10 (2 votes cast)
Published on 12 juni 2010 08:47.
Filed under: Formatie
Hoe wordt een nieuw kabinet gemaakt? Super-actueel, nu de verkiezingen achter de rug zijn en de vorming van een nieuw kabinet moet beginnen. Hieronder worden de achtereenvolgens te nemen stappen beschreven.
1. Consultatie
Direct na de Tweede Kamerverkiezingen begint de kabinetsformatie. De Koningin vraagt advies over een nieuw te vormen kabinet aan de voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer, de vicepresident van de Raad van State en de fractievoorzitters in de Tweede Kamer.
2. Informatie (verkenning)
De Koningin verzoekt vervolgens een of meerdere informateurs om de mogelijkheden te onderzoeken van een nieuw kabinet dat op voldoende steun in de Kamer kan rekenen. De informateur onderzoekt welke combinaties van politieke partijen mogelijk zijn om tot een nieuwe regeringscoalitie te komen. Hij voert hiervoor gesprekken met de fractievoorzitters en doet daarvan verslag aan de Koningin.
3. Informatie (onderhandelingen)
De Koningin geeft daarna meestal een nieuwe opdracht aan dezelfde of een andere informateur. De informateur gaat onderhandelen met de fractievoorzitters van de coalitie die het meest haalbaar lijkt. Onderwerpen van de onderhandelingen zijn het regeringsprogramma en de verdeling van de posten. Het resultaat hiervan is een concept-regeerakkoord, dat de informateur opneemt in het eindverslag aan de Koning. De informateur beveelt hierin ook een formateur aan. Vaak is dit de toekomstige minister-president.
Als de onderhandelingen geen resultaat opleveren, kan de informateur zijn opdracht teruggeven aan de Koning, die dan op basis van adviezen een nieuwe informateur aanwijst.
4. Formatie (de ‘poppetjes’)
Zodra de beoogde coalitiepartners een concept-regeerakkoord zijn overeengekomen, wijst de Koningin de formateur aan die een kabinet zal formeren. De formateur benadert vervolgens, in overleg met onderhandelaars van de toekomstige coalitie, kandidaat-ministers en kandidaat-staatssecretarissen. Als nieuwe ministersploeg komt bijeen in een zgn. constituerende vergadering. Tijdens deze vergadering onderschrijven de ministers het regeerakkoord en wordt de portefeuilleverdeling en vervangingsregeling vastgesteld. In het eindverslag aan de Koning vermeldt de formateur welke ministers en staatssecretarissen bereid zijn toe te treden tot het nieuwe kabinet.
5. Presentatie nieuw kabinet (regeringsverklaring)
De Koningin verleent het ontslag aan de leden van het vorige kabinet en benoemt de leden van het nieuwe kabinet. Vanaf dat moment gaat de nieuwe ploeg aan de slag met de regeringsverklaring, waarbij zij zich formeel aan de Tweede Kamer presenteert met de hoofdpunten van het nieuwe beleid. Het kamerdebat over de regeringsverklaring vormt de politieke bekrachtiging door de Tweede Kamer van het nieuwe kabinet.
VN:F [1.9.3_1094]
Rating: 9.8/10 (4 votes cast)
Published on 10 juni 2010 20:22.
Filed under: Algemeen
Niemand zit te wachten op een vluggertje, waarbij er een kabinet wordt gevormd dat binnen afzienbare tijd weer uit elkaar valt. Daar heeft niemand wat aan en de problemen die van links tot rechts worden erkend, worden dan niet opgelost, tegen de tijd dat de plannen zijn gemaakt en uitgewerkt, ligt het kabinet dan weer uit elkaar, zodat we na korte tijd alleen wat meer papier hebben geproduceerd, en er geen besluiten zijn gevallen. Niet kakelen maar eieren leggen, zei Hans Wiegel altijd. Het gaat om zaken realiseren. En er staan enkele partijen te popelen om. zoals zij dat uitdrukken, te “hervormen” – als zal elke partij daar iets totaal anders onder verstaan.
Dus een vluggertje, zoals het kabinet Balkenende I met de onervaren bende van de LPF (309 dagen) of een onmogelijke combinatie zoals het kabinet Van Agt II (260 dagen) dat geen overeenstemming kon bereiken om de economie uit het slop te krijgen- daar zit niemand op te wachten. Het gaat erom dat we nu een solide kabinet vormen dat plannen kan maken en met steun van het parlement ook kan realiseren.
VN:F [1.9.3_1094]
Rating: 8.0/10 (3 votes cast)
Published on 10 juni 2010 14:30.
Filed under: Informatie